nuda i obłuda

,,NOTATKI SAMOBÓJCY''    Byłam ciekawa, co znajdę w notatkach samobójcy, chociaż nie wiem, czego właściwie szukałam. Przez całą książkę czekałam na powód chęci popełnienia tego konkretnego samobójstwa. Autor pisze chyba o wszystkim, tylko nie o tym, czym miało być spowodowane.    Książka od samego początku mi się spodobała. Bohater opowiada o swoim pobycie w szpitalu psychiatrycznym, w którym ma spędzić następnych 45 dni... Każdy dzień to jeden rozdział. Polubiłam niekończące się ironiczne wyznania, pod którymi kryły się prawdziwie, nieironiczne problemy. Lubię też samego bohatera, mimo że nie często się z nim zgadzam. Ale jego postać chyba właśnie taka miała być. Nie od początku chciało mi się zaznaczać cytaty. Zajęłam się tym dopiero w drugiej połowie książki. Za jakiś czas, gdy treść mi się nieco zamgli, mogłabym przeczytać ją znowu i to dla samych wyrwanych z kontekstu kwestii.    Czyta się szybko, styl pisania jest przyjemny, a akcja dzieje się od zara...

Anula

Nocami panuje energia rozjuszona, niejasna potrzeba wyrażenia swoich wstrząsów. Tajemnicą nie jest, że czuć nienaturalność. Obecna niewygoda, choć tutaj odkryte zostały najlepsze zaplecza swobody. Chwilami można dostrzec kraty, zza których ślepo wychylają wzrok kolejne istnienia. A strażniczką czasoprzestrzeń. Czas i przestrzeń stukają w czoła, aby przypominać, że przemijanie trwa. Łączą ludzi, którzy są ze sobą połączeni, po to, żeby potem ich rozdzielać. Wszystko ostrzeliwane jest iluzjami, mającymi przysłonić zwykłą formalność czasu i ciche, prostolinijne, bezceremonialne rządy władzy najwyższej - nieludzkiej. Czuć tu więź z łóżkiem przyciągającym jakby w celu nakręcania pętli, tak jak w ciągle pracującej maszynie. Rozlegający się hałas, mimo że wciąż poszukujemy ciszy. Wskazówki na drodze to tylko opcje. Sama jestem opcją, ale sama jej nie wybrałam